OBJAWY:
– brak ruchów i napięcia mięśni kończyny górnej lub jej części
– skłonność do przykurczów
– ograniczenie ruchów w stawach
– zniekształcenia i nadwichnięcia stawu ramiennego
– asymetria ułożenia KKG
– bezruch lub mniejsza aktywność porażonej kończyny
– zaburzenia zabarwienia
– zmiany troficzne
DIAGNOSTYKA FUNKCJONALNA:
– ocena reakcji, odruch moro lub odruchy toniczne szyi i błędnikowe
– ocenia napięcia mięśni
– sprawdzenie czucia
– ocena wzrokowa
– badanie obwodów ramienia i przedramienia
– rozwój ogólny
– ruchomość w stawach i zakresy ruchów – czynnie i biernie
POSTĘPOWANIE USPRAWNIAJĄCE:
1. okres wczesny 0 – 3 miesiąca życia; jest to okres bezpośrednich następstw urazu porodowego, a zarazem okres regeneracji nerwu; rozległość porażeń jest wtedy największa:
– okłady ciepłe, ciepłe ubrania
– ułożenia zachowana pozycja pośrednia – gniazdka
– ćw. Bierne – przywracanie funkcji mięśniom
– zaopatrzenie, łuski korekcyjne – zapobieganie przykurczom
– masaże
– ciepłolecznictwo
– likwidacja niedowładów, torowanie ich prawidłowej czynności – NDT Boobath, Vojty
– ruchy spontaniczne
–
2. okres cofania się porażeń trwający od 3 miesiąca – 1-2 rok życia; w okresie tym pod warunkiem właściwego leczenia następuje najbardziej intensywne cofanie się porażeń:
– ćw. Bierne
– terapia NDT Boobath
– ćw. Samoobsługi
– hipoterapia
– terapia zajęciowa
– korekcja wad postawy
– dbanie o orientację w przestrzeni
– fizykoterapia: galwanizacja, pole magnetyczne, elektrostymulacja
–
3. okres utrwalonych porażeń od 2 r.ż.; w tym okresie porażenia nie cofają się :
– poprawa funkcji
– to co w drugim okresie