Uszkodzenia rdzenia kręgowego – Serwis Masażysty

REHABILITACJA:

ETAP I:
Unieruchomienie chorego w łóżku szpitalnym
Usprawnienie od momentu przyjęcia chorego do szpitala do rozpoczęcia pionizacji
Długość tego okresu zależy m.in. od rodzaju złamania i sposobu leczenia od kilku dni do 3 miesięcy
Ćwiczenia wprowadza się po ustąpieniu ciężkiego ogólnego stanu chorego Cele:
Niedopuszczenie do powikłań płucnych
Niedopuszczenie do wystąpienia wtórnych zmian spowodowanych
spadkiem aktywności ruchowej i porażeniami – przykurczów, zaników mięsni i wydolności
Zapobieganie powstawaniu odleżyn, urazów

Plan usprawniania:

Pozycje drenażowe
Ćw. Oddechowe – tor brzuszny, piersiowy, ćwiczenia oporowe przepony, nauka efektywnego kaszlu, gorset na okolicę brzucha, ćwiczenia rozciągające mięśnie piersiowe
Zapobieganie powstawaniu odleżyn – materace, zmiana pozycji, oklepywanie ustawianie stóp w zgięciu 90°
Ćw. Bierne KKD– ograniczone ruchy tułowia i bioder w paraplegii: powinno się unikać zgięcia KKD w stawie biodrowym z wyprostowanym kolanem powyżej 60° oraz zgięcia biodra powyżej 90° ze zgiętym kolanem, ponieważ wtedy ruch przenosi się na kręgosłup. Ćwiczenia można wykonywać w leżeniu na plecach i brzuchu
Ćw. Głowy i karku w tetraplegii. Umożliwienie powstania zwiększonego napięcia niektórym mięśniom może być uzyskane dla lepszego funkcjonowania tylko za zezwoleniem lekarza
Ćw. Bierne KKG – ćwiczenia rozciągające staw barkowy w ostrej fazie należy unikać. Ćw. Czynne ( z oporem) dla KKG
Ćw. Ogólnieusprawniające kończyn nie objętych porażeniem
Ćw. Wzmacniające mięśnie tułowia – bez wykonywania ruchów w odcinkach Th i L
Ćw. Samoobsługi
Ćw. Symetryczne by nie dochodziło do rotacji w kręgosłupie
W 5 tyg. Po zabiegu stabilizującym kręgosłup można rozpocząć pionizację, naukę siadania, ćw. Równoważne, naukę chodzenia
ETAP II:
Cel: uzyskanie maksymalnej samodzielności chorego przez utrwalenie mechanizmów kompensujących ubytki funkcji czynnej

Plan usprawniania: